AGF pikt ons voor de tweede keer op!

Er zijn 1 reacties

We zijn door!

Er zijn 0 reacties

Wat een dag! De hele dag zijn we in het ootje genomen. Sander en Jessica: NIET DOOR! Jammer.... We hebben ons best gedaan, een mooi filmpje, leuke posters, leuke verhalen en bijzondere herinneringen. We pakken de dag nog leuk mee, gaan vanavond lekker samen eten en over tot de orde van de dag. Maar dat liep even anders!

De wending

Er was nog 1 stel dat rechtstreeks naar de live-shows mocht gaan, het stel met de meeste stemmen. We hebben echt wel ons best gedaan om stemmen te werven, maar de mééste stemmen... Nee, dat is niet in ons hoofd opgekomen. Toen Wendy dan ook in ene voor ons stond, was er totale verbijstering! Ik heb geen idee wat ik heb gezegd, hoe ik heb gekeken, wat ik heb gedaan en hoe ik op dat podium ben gekomen! Het konijn wat in mijn lijf lijkt te zitten was net een paar uur rustig en in ene weer volop aan het stuiteren. Het is toch gewoon niet waar? Jaaaaaaaaa hoor! WE ZIJN GEWOON DOOR. Ik had het thuisfront al ingelicht dat we eruit lagen. Ja, ik bedoel wie verzint dit nu! Na de opnames moest er nog het een en ander gebeuren en de terugreis was vreemd. We slingerden heen en weer tussen ongeloof en totale blijdschap. Eenmaal thuis ging Sander volledig uit zijn dak, door midden in de woonkamer een feestje te vieren. Het slapen werd lastig dacht ik, maar nee hoor... Ik sliep al voordat ik op mijn bedje lag!

The morning after..

De volgende dag gaat dan om zeven uur de wekker en zit je weer op de fiets met een klein meisje van vier wat zelf zonder zijwielen naar school wil fietsen. Dan maakt de euforie heel snel plaats voor angstzweet. "Voor je kijken lieverd." "Nee, niet naar dat kleine poesje kijken, maar op de weg letten." "Uh uh, aan de binnenkant van mama blijven fietsen." "Nikki, houd je stuur recht en voor je kijken." Ja, en zo kom je dan met klotsende oksels aan op school. Een trotse vierjarige met een stralend koppie die zegt: "Zie je wel mam dat ik dat heus wel kan." Op de terugweg denk je dan, dit was het hoogtepunt van deze dag. Twee stralende blauwe onwetende trotse kijkers, twee armpjes om mijn nek, een dikke kus en een "doei mam"!

Dank je wel allemaal

Voor iedereen die op ons heeft gestemd en iedereen die zulke lieve dingen heeft gezegd of heeft geschreven, super super bedankt! We gaan genieten van alles wat ons nog te wachten staat en zullen zien waar deze bijzondere ervaring zal stoppen.

Er zijn 3 reacties

Sander en Jessica in beeld

Er zijn 0 reacties

Vorige week waren we druk met onze promotie in Harlingen en zaten we dus niet gereed op de bank met een drankje en een bak chips toen de eerste uitzending van Million Dollar Wedding van start ging. We hebben het dus met de herhaling moeten doen donderdagavond.

Gisteravond was dat anders, we lagen met z'n viertjes in bed, de kindjes lagen heerlijk dicht tegen ons aan te knorren. Sander en ik hadden zo'n 'oh oh-gevoel' en waren waanzinnig melig. Alle telefoons stonden op stil en de gordijnen zaten potdicht. We waren net een stel mollen, ver weg van de werkelijkheid, diep in ons eigen holletje.

De eerste beelden

De eerste beelden van ons testje kwamen voorbij, we waren het lekker met elkaar eens... het is zo raar om jezelf te zien en te horen! En daar aan het eind van het programma.... daar was die dan, de taxi kwam aanrijden, 'OOH NEE HELP'. We schoten allebei overeind en stonden vrijwel direct naast het bed. We rolden bijna om van het lachen, deels wel een beetje spanning denk ik, maar ook van opluchting. We voelden ons destijds zwaar verwilderd na dat ongeluk. Voor mijn gevoel was ik lijkbleek, had ik mijn ogen op stokjes en was ik heel onrustig, dus ik zag niet echt uit naar die beelden, maar het viel mee, pfffff...

Toen het voorbij was durfden we uit ons holletje te komen, terug naar de werkelijkheid. Het geluid van de telefoons kon weer aan. Het sms-verkeer kwam natuurlijk direct op gang en er zijn heel veel 'hahahahas' heen en weer gegaan, maar alle reacties waren super leuk. Thanks iedereen!

Er zijn 0 reacties

Soms kom je van die mensen tegen die alleen maar negatief zijn... Van die mensen die altijd ontevreden kijken, voortdurend vooroordelen hebben en het gras bij de buren altijd groener vinden! Ken je ze?

Natuurlijk realiseer ik me dat als je meedoet aan zo'n tv-programma er ook negatieve reacties zullen zijn. Gelukkig zijn die heel erg beperkt, maar toch krijg ik kromme tenen van sommige opmerkingen.

"We stemmen niet op die lui, want die hebben geld zat." Dat is zo'n opmerking waar mijn nekharen van overeind gaan staan. Mijn schoonfamilie heeft een geweldig bedrijf opgebouwd door jaren en jaren keihard te werken, door jaren en jaren met weinig geld te leven en door jaren en jaren hun nek uit te steken, maar al die jaren en jaren worden vergeten, nu ze eindelijk een beetje de vruchten plukken.... HALLO, mogen ze?

Nog een andere eyeopener, dat is mijn schoonfamilie die een generatie ouder is! Sander begint gewoon onder aan de ladder, maakt lange dagen, schrijft geen overuren en verdient echt niet meer dan zijn collega's. Ik probeer daarnaast een bedrijfje op poten te krijgen en dat betekent flink op een houtje bijten de eerste jaren. Weinig inkomen tegenover veel inzet! Wij doen dus ook gewoon boodschappen bij de goedkopere supermarkten, denken om de aanbiedingen, staan in het rood en zijn niet op vakantie geweest..

Begrijp me niet verkeerd, we zijn absoluut niet arm en zielig. Integendeel! We leren hier veel van en natuurlijk doen we het ergens voor. We bouwen aan een toekomst en hopen door hard te werken uiteindelijk meer geld te gaan verdienen...

Er zijn 2 reacties