Vorige week waren we druk met onze promotie in Harlingen en zaten we dus niet gereed op de bank met een drankje en een bak chips toen de eerste uitzending van Million Dollar Wedding van start ging. We hebben het dus met de herhaling moeten doen donderdagavond.

Gisteravond was dat anders, we lagen met z'n viertjes in bed, de kindjes lagen heerlijk dicht tegen ons aan te knorren. Sander en ik hadden zo'n 'oh oh-gevoel' en waren waanzinnig melig. Alle telefoons stonden op stil en de gordijnen zaten potdicht. We waren net een stel mollen, ver weg van de werkelijkheid, diep in ons eigen holletje.

De eerste beelden

De eerste beelden van ons testje kwamen voorbij, we waren het lekker met elkaar eens... het is zo raar om jezelf te zien en te horen! En daar aan het eind van het programma.... daar was die dan, de taxi kwam aanrijden, 'OOH NEE HELP'. We schoten allebei overeind en stonden vrijwel direct naast het bed. We rolden bijna om van het lachen, deels wel een beetje spanning denk ik, maar ook van opluchting. We voelden ons destijds zwaar verwilderd na dat ongeluk. Voor mijn gevoel was ik lijkbleek, had ik mijn ogen op stokjes en was ik heel onrustig, dus ik zag niet echt uit naar die beelden, maar het viel mee, pfffff...

Toen het voorbij was durfden we uit ons holletje te komen, terug naar de werkelijkheid. Het geluid van de telefoons kon weer aan. Het sms-verkeer kwam natuurlijk direct op gang en er zijn heel veel 'hahahahas' heen en weer gegaan, maar alle reacties waren super leuk. Thanks iedereen!